Wystawa została wymyślona i zrealizowana przez SAK (Stowarzyszenie Aktywnych Kulturalnie)

Pomysł zrodził się w wyniku zbiegu wielu okoliczności, m.in.:

  • z powodu pewnego spotkania w Muzeum Rybołówstwa w Niechorzu,
  • z powodu utajonej potrzeby poznania historii Rewala i zrozumienia miejsca, w którym żyjemy a także rozpoznania śladów przeszłości: domów, murków i ścieżek
  • i też z powodu pisania „na próbę” wniosku o dotację .

Te i sporo innych powodów i zbiegów okoliczności sprawiły, że idea zaczęła się materializować, a dusza zyskała ciało: pierwsze bardzo inspirujące spotkanie z Grażyną i Ryśkiem Schmidtami, pierwsza wyprawa do Archiwum Państwowego w Szczecinie, pierwsza lektura kroniki rewalskiej Waltera Boelka.

I wpadłam „po uszy” – a wydawało się, że niewiele jest do odkrycia w takiej małej wsi. Wpadły też moje koleżanki z SAK-a. Pomogły nam wpaść w tę PUŁAPKĘ HISTORYCZNĄ zaprzyjaźnione osoby z Rewala i świata.
Okazało się, że przeszłość ukrywa wiele ciekawych historii i interesujących ludzi. Można by myśleć, że nasi sąsiedzi w czasie – przedwojenni mieszkańcy Rewahla – Niemcy, byli inni, obcy i dalecy, a ich życie wyglądało zupełnie inaczej niż nasze. A okazało się, że byli podobni do nas, mieli podobne potrzeby i pragnienia, pracowali jak my.

Ale to chronologiczna nieprawda 🙂 – oczywiście:

To my jesteśmy tacy jak oni, mamy podobne potrzeby i pragnienia, i podobnie ciężko pracujemy. Takie odkrycie stworzyło zupełnie nową, wygodną i ciepłą perspektywę bycia tutaj – dziś. Czas poświęcony poszukiwaniom i tworzeniu tej wystawy uważam za jeden z najbardziej twórczych momentów mojego dotychczasowego życia. Na razie 😉

Powstało piękne dziecko, które dziś oddaję w Państwa ręce. I mam nadzieję: ucieszyć Was, rozbawić, a może wzruszyć.Mam też nadzieję, że podziała scalająco na naszą społeczność, zintegruje i zainspiruje nas do podjęcia wspólnych działań. Nie jest to cała opowieść o Rewalu, raczej fragment dający wyobrażenie.

Marzeniem naszym, SAK- owym jest stworzenie dalszego ciągu – opowieści po 1945 roku. Mamy nadzieję na Państwa opowieści i wspomnienia, które skrzętnie pozbieramy. To jest bardzo intrygujące: co przyciągnęło ludzi do Rewala po 45 roku, bo przecież nie zarobki z turystyki, jej już i jeszcze nie było.
Dziś mogą Państwo obejrzeć plansze ze zdjęciami i przeczytać opowieść o Rewalu, obejrzeć prezentację zdjęć, która obejmuje też sporo fotografii powojennych, można skosztować zrekonstruowanej, ale świeżej – zapewniam – bułki. I napić się wina 🙂

PODZIĘKOWANIA

Podziękowania należą się wszystkim naszym sympatykom, przyjaciołom, krewnym oraz osobom odległym w przestrzeni i czasie, naszym współczesnym, powojennym i przedwojennym sąsiadom i bliskim, a w szczególności pomogli nam (w kolejności alfabetycznej):

  • Anna Biernacka
  • Walter Bölk
  • Andrzej Brzeziński
  • Dietmar Fröhlich
  • Jadwiga Gospodarek
  • Stanisław Jankowski
  • Włodzimierz Kaczyński
  • Zdzisław Karasek
  • Małgorzata Koczewska
  • Julian Krakowiak
  • Irek Litzbarski
  • Przemysław Łonyszyn
  • Beata Mackiewicz
  • Janina i Krzysztof Majchrzak
  • Muzeum Rybołówstwa w Niechorzu
  • Irena Basia Pawłowska
  • Proboszcz Krzysztof Przybyło
  • Sławomir Rosiak
  • Grażyna i Ryszard Schmidt
  • Barbara Stachowiak
  • Iwona i Waldemar Waliccy
  • Bogusława i Józef Winiarscy
  • Jan Winiarski
  • Filip W. Zabłocki

Dzięki tym ludziom żyjemy w takim miejscu i mogliśmy zrobić tę opowieść – wystawę.

Dostarczyli oni materiały, udostępnili swoje zbiory, wykonali prace w ramach wolontariatu, dali inspirację lub też inaczej zostali przez nas wykorzystani 🙂

I ostatnie, last but no least, bardzo chcemy podziękować Wójtowi Gminy Rewal, Robertowi Skraburskiemu oraz Pani Sekretarz Gminy, Wioletcie Brzezińskiej za cierpliwość i wyrozumiałość.

Wioletta Mackiewicz

1 komentarz

  1. Interesująca wystawa, budząca wiele wspomnień. Wielkie podziękowania należą się osobom, które wiele pracy, czasu i serca wkładają w pracę społeczną.

  2. Ta wystawa to jak na razie najważniejsze wydarzenie kulturalne tej jesieni. Na pewno wrócimy jeszcze to tego tematu, a wszystkich, którzy jeszcze nie widzieli – gorąco zapraszamy !

Dodaj komentarz